Çanakkale’nin güneyinde yer alan Bayramiç’in % 63’ü ormanlarla kaplıdır. Elma, zeytin, armut, badem ve şeftalisi ünlüdür. Yazları sıcak ve kurak, kışları Akdeniz iklimine göre soğuk ama yağışlı geçer.Bayramiç, doğası ve mitolojisiyle de ilçeler arasında özel bir yere sahiptir. İlk olarak Antik çağlarda yerleşilmiş olan yöre, 1308’de Karesi Beyliği, 1356 yılında Osmanlı egemenliğine girmiştir. Bu dönemde yöreye verilen, bayram yeri anlamına gelen “Bayram İçi” ismi, zamanla “Bayramiç”e dönüşmüş, 1902 yılında ilçe olmuştur. Bayramiç'in daha çok Osmanlılar dönemine ait kalıntıları günümüze kadar gelebilmiştir.Bu çağa ait Hadımoğlu Konağı, Hacı Bali Camii, Mustafa Aslan Türbesi, Karşıyaka Köprüsü (Taş köprü), Dede çeşmesi ile Çarşı Camii bütün tahribata rağmen günümüzde kullanılan Osmanlı eserleridir. İlçe merkezine yaklaşık 20 km. uzaklıktaki Külcüler ılıcası tarihi oldukça erkene gitmekle birlikte bunu belirleyecek maddi kalıntılar bulunamamıştır.Külcüler ılıcasının kükürtlü suyunun çeşitli hastalıklara, çamurunun da cilt hastalıkları, romatizma, siyatik ve kireçlenmeye iyi geldiği bilinmektedir.